Με κάνεις να χαμογελάω! (Μέρος Τρίτο)

Όλοι έβλεπαν τα μάτια μου, το χαμόγελο μου, την ψυχή μου που ήταν στην ύψιστη μορφή ευτυχίας και είναι, άσχετα αν καμία φορά περνάει σε μία άλλη μορφή χαρμολύπης αλλά και αυτά είναι μέσα στο παιχνίδι του έρωτα!

Κάθε φιλί σου είναι μία ανάσα στην ζωή μου… κάθε βλέμμα σου συνοδευόμενο από ένα χαμόγελο αντικατοπτρίζει την ευτυχία μου στα δικά μου λαμπερά μάτια που είναι έτοιμα να δακρύσουν από την συγκίνηση!

Οι απρόβλεπτες πτυχές του έρωτα όμως σε περιμένουν στην γωνία! Όλα τα τριαντάφυλλα έχουν επάνω τους και αγκάθια! Τι έρωτας είναι αν δεν έχει και τα σύννεφα του! Στο χέρι μας είναι έρωτα μου να τα διώξουμε, στο χέρι μας να μην επισκιάσουν την καρδιά μας.

Προσπαθώ να τα διώξω αλλά τα χέρια μου τα νιώθω αδύναμα, προσπαθώ με κάθε τρόπο και λογική.

Δεν υπάρχει όμως λογική σε όλο αυτό! Ούτε στον έρωτα, ούτε σε όλο αυτόν τον κυκεώνα που περάσαμε μέσα σε μία άσχημη νύχτα… το πρωί έβγαλα τα καρφιά από το τάφο και επέμενα μέσα μου να σε κερδίσω ξανά. Παλεύω… Παλεύω…. Παλεύω… Με μία αποσκευή στο χέρι ήρθε η ώρα….

Συνεχίζετε!!!