Τα πλήκτρα του κορμιού σου (Μέρος Τέταρτο)

Το μόνο που ακούγετε, είναι ο ήχος των παπουτσιών και τακουνιών από τους περαστικούς που πάνε αδιάκοπτα, πάνω κατω, πάνω κάτω.. Εγώ και εσύ είμαστε σε ένα καφέ σε ένα καφέ στον πολυσύχναστο δρόμο της πόλης μας, σε μία  μεριά που καθόμαστε μας καλύπτει ένα φυτό παχύ.

Τα πλήκτρα του κορμιού σου (Μέρος Τρίτο)

Μία λάθος νότα μία, επάνω στον καυτό ουρανό του καλοκαιριού, έφερε αναταραχές στην σχέση
μας. Η τρίτη μελωδία σου κάπως με γρατζούναγε αφού ξεκινούσε με ΦΑ μινόρε

Τα πλήκτρα του κορμιού σου (Μέρος Δεύτερο)

Έξω κάνει κρύο, εγώ έχω αραδιαστεί επάνω στο πιάνο σου και εσύ παίζεις... ήθελες να ξαπλώσω επάνω στο πιάνο με την ουρά, να φοράω μόνο το λευκό σλιπ, γιατί μόνο έτσι μπορείς να γράψεις μελωδίες! Έλεγες πάντα πως σου θύμιζα το σκάκι και κάθε φορά που με βλέπεις έτσι σε αυτή την κατάσταση, σου κάνω Ρουά μάτ και χάνεις.