Με κάνεις να χαμογελάω! (Μέρος δεύτερο)

Κάθε έρωτας όμως έχει και τις μπόρες του! Δε θέλω όμως να σταθώ εκεί! Θέλω να σταθώ στην γλυκόπικρη συνάντηση μας!

Ήταν μία νύχτα κρύα θα έλεγα και ο αστερισμός των Διδύμων ήταν στον ουρανό.

Κάτσαμε σε ένα καφέ εκεί δίπλα στο μετρό. Μπορώ να πω ότι η πρώτη εικόνα που αντίκρισα ήταν σχεδόν μαγευτική  στα μάτια μου. Μου άρεσες δε το κρύβω και ούτε στο έκρυψα νομίζω! Τα είπαμε όλα με τα μάτια και λιγα με τις λέξεις!

Όλο και πέρναγες στο μυαλό μου κάθε φορά μέχρι να συναντηθούμε, μέχρι να σε δω από κοντά! Απλά το από κοντά δυνάμωσε περισσότερο αυτόν τον γλυκό ενθουσιασμό που είχα για εσένα!

Αυτό που λαχταρούσα στους ποιο κρυφούς μου πόθους του μυαλού το είχα ζωντανό μπροστά μου! Αν νομίζεις ότι τα παρα λέω ένα μία στιγμή στο μυαλό μου και γύρνα εκείνη την στιγμή… σχεδόν, ΣΧΕΔΟΝ το τονίζω ΣΧΕΔΌΝ σε ερωτεύτηκα!!!

Ξέρεις κάτι; Το κατάφερες! Με κατάφερες! Ήμουν σε μία φάση της ζωής μου που δεν ήθελα το ότι που θα ερχόταν. Λίγους μήνες πριν είχα βγει από μία σχέση χρόνων. Ήθελα να ξεκουραστώ ψυχικά αλλά όχι σωματικά!

Μου πήρες το μυαλό πριν βρεθούμε… φαντάζεσαι τώρα; χαχαχ

Συνεχίζεται!