Ο “Αφανής” Ήρωας (Μέρος πρώτο)

Ξέρεις! Σου εχει τύχει ποτέ, να δεις εναν άνθρωπο πρώτη φορά αλλά να τον βλέπεις σα να γνωρίζεστε χρόνια;

Φώτα, αρώματα, σφαίρες και χαρτιά ήταν η στιγμή της γνωριμία μας, σε κοίταξα με κοίταξες, χασκογέλασα και είπα “Α Εσυ!” και απαντάς “Εγω” σε ξανά κοιτάζω και σου απαντάω “Έφερες και τα χαρτάκια;” (νευρικό γέλιο και οι δυο)