Δευτέρα 16 Μαρτίου 2020

Με κάνεις να χαμογελάω! (Μέρος πρώτο)

Η ανάμνηση είναι αυτή που
σε κρατάει ζωντανό και ευτυχισμένο....


Χρειάστηκε μόνο μία στιγμή της ζωής μου για να ξανά ζήσω…. Σε βλέπω από μακριά πίσω από ένα τοίχο για πρώτη φορά και η καρδιά μου σκίρτησε.


Ο τοίχος αυτός ήταν όμορφος και λαμπερός φωτεινός γιατί υπήρχες εσύ. Έπιασα τον εαυτό μου να κάθομαι  ώρες και ώρες να χαζεύω το φως που έλουζε τα μάτια μου.

Ο ήλιος σου ανέβαινε σιγά σιγά προς τον ουρανό μου και τα μάτια σου έλαμπαν ποιο πολύ.

Βρισκόμουν σε ένα σκοτεινό κουτί που είχα αρνηθεί όχι τον έρωτα, αλλά οπιαδίποτε σχέση με αυτό… αλλά ο ήλιος σου ήταν τόσο δυνατός που δε μπόρεσα να μη σε δώ!

Σε ερωτευτηκα με την πρώτη ματιά… ενθουσιάστηκα μάλλον γιατί ο έρωτας ο δυνατός ήρθε μετά!

Πότε μη ρωτάς θα το μάθεις από εδώ!

Συνεχίζεται!  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου