Απολογισμός του 2014

(Έπρεπε να το ανεβάσω οπότε συγνώμη

για την καθυστέρηση αλλά και την 

ανάρτηση τέσσερα χρόνια μετά! )

Αυτό λοιπόν είναι ένα από τα τελευταία post αυτού του Ριμαδιασμένου 2014…

Απολογισμός του 2015

(Έπρεπε να το ανεβάσω οπότε 

συγνώμη για την καθυστέρηση 

αλλά και την ανάρτηση τρία 

χρόνια μετά! )

Δε ξέρω πια δύναμη διάλεξε αυτός ο χρόνος να μας πάτησε σίγουρα όμως ξέρω πως αυτό δε θα ξανά γίνει!!!

"Ουρανοί τον φταίχτη καταπιείτε!!!"

Απολογισμός τα 2018

Ένας χρόνος  σχεδόν γεμάτος! Είναι η πρω τελευταία μερα του χρόνου αυτού και τι να πρωτοσχολιάσω! Δε θα έλεγα τραγελαφικό  απολογισμό! Όχι! Αντιθέτως!

Περί φιλίας ο λόγος!

Περί φιλίας ο λόγος!

Σαν πέρασε λίγο καιρός ήθελα να γράψω μία καινούρια σελίδα στον ημερολόγιο μου! ίσως πολύ θα θέλατε να δείτε μία τέτοια σελίδα, αλλά μου ήταν λίιιγο δύσκολο να την γράψω… με αφορμή όμως μία πολύ σημαντική κουβέντα με έναν ‘’φίλο’’ θα ήθελα να το θίξω και κάπως έτσι να ξεκαθαρίσω την θέση μου!!!

Οι φοβίες μου!

Οι φοβίες μου!

Εντάξει νομίζω πως σε αυτό το μοναδικό post θα σας μιλήσω  ισως για τα ποιο περίεργα πράγματα! Ξέρετε όλοι μας έχουμε φόβους! Όλοι μας κάτι φοβόμαστε!!!

Φόβος = ο Βασιλέας των πέντε συναισθημάτων, (Χαρά, λύπη, θυμός αγάπη φόβος!) και αυτό  γιατί ο φόβος μας κυριεύει, μας ακινητοποιεί, ένας κρύος ιδρώτας μας λούζει, ιδρώνουν τα χέρια, στεγνώνει ο λαιμός!!

Εσείς τι φοβάστε;

Περί χωρισμού ο Λόγος!

Εδω βιώνω έναν χωρισμό!

Ίσως μέσα από  τις ιστορίες να αντιλαμβάνεστε πως πραγματικά έναν χωρισμό τον ζω και με το παραπάνω! Καταλαβαίνω και αντιλαμβάνομαι  ακριβός πως έχει!!!!!

«Ο χωρισμός  είναι ένας μικρός θάνατος!»

Περί έρωτας ο λόγος!

Είναι μία το μεσημέρι πίνω καφέ και ακούω στο ραδιόφωνο το τραγούδι «παραδείγματός Χάριν» της Μαρινέλας και λέω…. Δεν έχω τοποθετηθεί  «Περί έρωτος»… τόσες ιστορίες μου διαβάσατε αλλά ποτέ τον έρωτα στα μάτια μου!

Τα γενέθλια μου

🌟🌟🌟🌟🌟🌟🌟

Τι κιαν πέρασα από 40 κυμστα τι κιαν ψηλά βουνά ανέβηκα είμαι εδώ... Είμαι ακόμα εδώ για να ζήσω... Να ζήσω την ζωή που διάλεξα εγώ για εμένα και όχι για την ζωή που μου διάλεξαν.

Τι με εκνευρίζει (Μέρος πρώτο)

Σαν θνητός και εγω άνθρωπος έχω τις ευαισθησίες μου! τα νευράκια μου και με ενοχλούν δύο τρία (χα χα παραπάνω ειναι) πράγματα!!!!! Τα δύο μέχρι στιγμής τα έχω αναλύσει στο facebook αλλά ας τα ξανά γράψω και εδώ για να υπάρχουν!!! Έτσι ανοίγουμε νέα κατηγορία με το Έλεος και ψόφα! 

Σκόρπιες Σκέψης!

Εδώ λοιπόν είναι μία διαφορετική σελίδα του Ημερολογίου μου και ανοίγω ένα νέο κεφάλαιο με τις «Σκόρπιες σκέψης»

Και εκεί που λες έχω «φίλους» και έπαιρνες τηλέφωνο για να πάς για καφέ ξαφνικά ο κάθε ένας έχει βολευτεί σε μία καρέκλα η πίσω από ένα κινητό και ξεχνάς!

Το πεπρωμένο (Μέρος Τρίτο)

Το πεπρωμένο(Μέρος Τρίτο)

Αχ…. Αχ αυτά τα μάτια σου!

Όταν ξεκινάω να γράφω για εσένα, έρχονται  πολλές αναμνήσεις, στιγμές κοντά σου και στιγμές μακριά σου! Στιγμές που κοιταζόμαστε στα μάτια και χανόμαστε στον χωροχρόνο να μιλάνε μόνο τα μάτια! 

Το πεπρωμένο (Μέρος Δεύτερο!)

Ένιωθα μέσα μου όμορφα συναισθήματα για εσένα! τόσο αγνά, τόσο δυνατά, τόσο μαγικά που πίστεψε με, δεν τα εχω ξανά νιώσει αυτά!

Αλήθεια είναι ότι ίσως και να το κατάλαβες… αλλά όταν το κατάλαβες ήταν αργά! Στα χέρια σου ακόμα και τώρα έχεις την καρδιά μου.

Το πεπρωμένο (Μέρος πρώτο!)

«Το πεπρωμένο φυγείν αδύνατων» έλεγαν οι αρχαίοι!!!

 

Και τώρα καταλαβαίνω το γιατί! Θα  μου πεις περίμενες από έρωτες να το μάθεις; Όχι φυσικά! Ωστόσο έμαθα μέσα από έρωτες!

Ίσως να πάνε και χρόνια…. Αλλά θα ήθελα να σας μοιραστώ αυτόν τον μικρό αλλά σύντομο έρωτα που με έκανε να αναθεωρήσω πολλά!!!

Απολογισμος του 2016

Σιγά σιγά φεύγει και το 2016 και μπαίνουμε στο 2017

Ήρθε ξανά η ώρα για έναν απολογισμό σωστό με κρίση και σύνεση!!!

Απολογισμός 2017

Από πού να ξεκινήσω και που να τελειώσω! 

Άλλος ένας σημαντικός χρόνος φεύγει και είναι πρώτο πυλών ο νέος!

Είναι βράδυ και σκέφτομαι όλα όσα πέρασα αυτό το χρόνο!

Να μιλήσω για νοσοκομεία; Να μιλήσω για θανάτους; Να μιλήσω για φίλους που δε ήταν φίλους; Να μιλήσω για προδοσία;

Το καλωσόρισμα του Ημερολογίου μου!

Η πρώτη σελίδα του Ημερολόγιο μου!

Με λένε Νίνο Αυγέρη!

Άργησα για την σελίδα αυτού του ημερολογίου αλλά θα σας αποζημιώσω νομίζω με αυτό!!!!

Σας συστήθηκα, διαβάσατε τους έρωτες μου (όχι φυσικά όλους!) και μερικά από τα όνειρα μου που  ήθελα και θέλω!

«Ξέχασα νομίζω» (μέρος τέταρτο)

Και από τότε και για κανένα μήνα, είχα δύο σκιές παρα πάνω!!! Κάθε φορά που συναντούσε μία από αυτές τις σκιές έλεγα από μέσα μου! «Θεε μου γιατί με δοκιμάζεις έτσι!»

Λίγες εβδομάδες μετά πήρα το καράβι για την Αθήνα! Γύριζα επιτέλους στο σπίτι μου, στην βάση μου,  στο μαγαζί μου… και στην νέα σχέση που είχα και με περίμενε! Τότε θυμάμαι τα πράγματα δεν ήταν εύκολα! Είχα ξεμάθει αρκετά!!! Συνάντησα τους αγαπημένους μου φίλους ξανά και επανήρθα δριμύτερος! Βέβαια με την μαλακία που με έδερνε έπρεπε κάτι να κάνω! Έπρεπε να κουρευτώ, να σουλουπωθώ κομμάτι!!!! Άσε που τότε ξυριζόμουν κόντρα!

«Ξέχασα νομίζω» (μέρος τρίτο)

Η νύχτα κατέληξε σε ένα μεγάλο ναυάγιο!!!! Τα φιλιά πήγαιναν και ερχόταν ανάμεσα στις άψυχες βιτρίνες! Δε μπορώ να πω πως δε γοητεύτηκα! Αλλά ως εκεί!!!! Το επόμενο πρωί ήρθες για καφέ και το επόμενο βράδυ

«Ξέχασα νομίζω» (μέρος δεύτερο)

Θυμάμαι ήταν απόγευμα κατά τις 5 είχα κάτσει για σοκολάτα σε μία πολύ γνωστή σοκολατερί και χάζευα στο facebook ως συνήθως! Ανεξάρτητα από τα συναισθήματα μου, πόναγα ακόμα από έναν χωρισμό που μου τάραξε το μυαλό για τουλάχιστον 1.5 χρόνιο!!!

Ξέχασα νομίζω (Μέρος πρώτο)

«Δυστυχώς ο άνθρωπος συναντά στο

δρόμο του κάτι που έχει αποφύγει!»

Αλήθεια προσπαθώ να θυμηθώ, αλλά δυσκολεύομαι!

Συγνώμη!

Αλλά ήταν πολύ πιεστικοί  αυτοί οι μήνες! Εύκολη μεν! Αλλά πιεστικοί! Ήταν πολύ λίγο για να θυμάμαι! Ξέρεις! Κάθομαι στον υπολογιστή και βλέπω κάποιες φωτογραφίες από τότε που έχουν ξεχαστεί μέσα σε έναν φάκελο!

Τι σημαίνει «Αντώνιος Μέγας Αυγέρης»

Με λένε Αντώνιος (κατά κόσμο Νίνο) Μέγα Αυγέρη

Το Νίνο Βγαίνει από το «Αντώνης- Αντωνίνο  - Νίνο» Νίνο με φώναζε η μαμά μου από μικρό και μου έμεινε! Νίνο με φώναζε και η γιαγιά μου που τις έχω τρελή αδυναμία και αγάπη!

Μυαλό δεν έβαλα! (Μέρος Πέμπτο)

Χάσαμε τον έλεγχο ομορφιά μου! Και εδώ θυμάμαι το  σημαντικότερο που σου είπα από την αρχή!

«Ο έρωτας καταστρέφετε με την

ίδια ένταση που δημιουργείτε! »

Απολογισμός;

«Καλύτερα να ζεις στην σκιά ενός ονείρου που δεν έζησε, παρά στα συντρίμμια μίας πραγματικότητας που χάθηκε »