«Αντίο Μαρία »

«Αντίο Μαρία »

Ήρθε η ώρα να ξεκουραστείς καλή μου Μαρία… Απόψε που σου μιλάω γράφοντας αυτό το γράμμα, τα χέρια μου τρέμουν και τα δάκρυα μου τρέχουν από τα μάτια μου… για έξι ολόκληρα χρόνια σε κρατάω σταθερή, όρθια και  δυνατή να μην καταπέσεις.. έξι ολόκληρα χρόνια σου κάνω θεραπείες κάθε φορά που έπεφτες και σε ξανά σήκωνα…

Λίγα ψίχουλα αγάπης σου γυρεύω

Ήταν βραδάκι 22 Αυγούστου...

Μπροστά μου έχω ένα πιάτο γεμάτο "γουρουνοπούλα" και στο 

ηχείο απο πίσω μου παίζει το τραγούδι "Λίγα ψίχουλα αγάπης 

σου γυρεύω..." ένα ποτήρι μπύρα με συνοδεύει, μαζί με 

πολύ καλούς φίλους και τον πατέρα μου...

Ταξίδι μικρό και σύντομο...

Ταξίδι μικρό και σύντομο...

Αίγινα

Και ένα πρωί όμορφο της Κυριακής ξυπνήσαμε να πάμε για την Αίγινα. Σχεδόν μία ώρα έξω απο την Αθήνα. η Αίγινα εκτός από τα φιστίκια που είναι γνωστή, είναι και για τους αρχαιολογικούς προορισμούς. Τον Άγιο Νεκτάριο, τον Ναό της Αφαίας, τον Ναό του Απόλλωνα και άλλα πολλά.

Είπες ότι θα ξέχναγα;;;;

 Μπορεί να είναι μία απλή φωτογραφία… πίσω όμως αυτή την φωτογραφία κρύβει τουλάχιστον 12 χρόνια ιστορία. Ας τα πάρουμε από την αρχή όμως..

Ο Νικητής τα παίρνει όλα...

(Μυθοπλαστικός έρωτας ενάντια στον χρόνο…. )

«Ανέκαθεν πίστευα πως μέσα στο χρόνο και χώρο υπάρχει μία διάσταση που ονομάζετε «έρωτας», εκεί οι ψυχές συναντιούνται και ερωτεύονται. Με μεράκι δίνουν κομμάτι του εαυτό τους και γνωρίζονται και γίνονται ένα, αν το θέλει χρόνος…»

"Καλημέρα σε όλους... Για άλλους
Κυριακή γιορτή και σχόλι και
άλλους για δουλιτσα... emoticon heart emoticon heart emoticon heart
λίγο πριν πάμε στην έκθεση"

«Ήμαστε μία κουκκίδα στο άπυρο… » Κάπως έτσι ήθελα να ξεκινήσω αυτή την ιστορία…

Πίστευα λοιπόν πως ανάμεσα σε αυτόν τον χωροχρόνο θα έβρισκα κάτι που θα απάλυνε τι ψυχή, κάτι που ο πόνος της αγάπης θα ηρεμήσει… δε ζητούσα δεσμεύσεις! Δε ζητούσα γνωριμίες, δε ζητούσα τίποτα… λίγο πριν αρχίσει το λιοντάρι να βρυχάται… σε γνώρισα!!!!!

Η Αφροδίτη και Εγώ

Η Αφροδίτη και Εγώ

Μία από της αγαπημένες μου θεές είναι η Αφροδίτη. Αυτό γιατί είναι θεά της ομορφιάς, των καλλιτεχνικών, του έρωτα και της Αγάπης. Κάτι  που με γεμίζουν και με κάνουν να αισθάνομαι όμορφα και φυσικά να εμπνέομαι για νέες δημιουργίες…

Η αλλαγή των ονείρων μου

 Είχα πάντα ένα όμορφο όνειρο.. να φορέσω γυαλιά.

Ο πατέρας μου και ο αδερφός μου πάντα φόραγαν γυαλιά.. τότε δε μου άρεσε γιατί φοβόμουν ότι θα με κοροϊδέψουν στο σχολείο.. ξέρετε πως είναι αυτά… τα είδαμε και τα χορτάσαμε αυτόν τον χρόνο.. αρκετό μπουλινγκ δέχτηκα για άλλα πράγματα.. δε θα ήθελα και για αυτό.

Η Αρχαία Ολυμπία και Το γλωσσαδικο

Η στιγμή που τα λεω... 

Αρχαία Ολυμπία…

Στιγμή της φωτογραφίας: Στάζω φαρμάκι απέναντι σε μία από της φύλακες της Αρχαίας Ολυμπίας γιατί γύρισε και μου ειπε:

«Κατεβείτε κύριε από το Μάρμαρο, απαγορεύεται αν ανεβαίνετε επάνω και να αναπαραστήστε αρχαία αγάλματα, καλύτερα να κάτσετε κάτω και να βγάλετε την φωτογραφία»

Το κρεβάτι της Γιαγιάς

Το κρεβάτι τις γιαγιάς...

Είχα πολλα χρόνια να ξαπλώσω σε αυτό το κρεβάτι... μου δόθηκε εκείνη την ημέρα έστω για 10 λεπτά να ξαπλώσω και να πάρω ξανά την νεανική δύναμη και ομορφιά που ένοιωθα τότε...

Η παραθύρα μου

Η Παραθύρα μου!!!

Φωτογραφία: Εγω στην παραθύρα των ονείρων μου...

Είμαι στην πόρτα και βλέπω την παραθύρα μου!!! Εμείς στα Ιωάννινα τα Παράθυρα τα μεγάλα τα λέμε Παραθύρες. Απο μικρός θυμάμαι τον εαυτό μου που μέσα σε αυτό το παραθύρι καθόμουν ώρες ατελείωτες και σκεφτόμουν, έβλεπα το χωριό, το σπίτι εκείνο με την στείρα αμύγδαλα που την χτύπησε κεραυνός, την ουλίτσικα να την πνίγουν τα σύννεφα και της Μάγισσες να έρχονται απο την άκρη του γκρεμού... να μεγαλώνω εκεί μέσα και αυτό να παραμένει ο ίδιο...