ζούσαν πέντε διαφορετικές ψυχές. Η κάθε ψυχή αντιπροσώπευε και μία ιδιότητα. Ο γηραιότερος, ήταν ο Βασιλιάς. Ενας άνθρωπος, απλός, καθημερινός, ξεχωριστός από τον κάθε ένα.
Κάθε φορά που έπρεπε να μιλήσει στους άλλους, ανέβαινε επάνω στο ψηλότερο μπαλκόνι και τους μίλαγε… ο κάθε ένας, άκουγε αυτό που ήθελε και όχι αυτό που έπρεπε να ακούσουν.
Το νησί αυτό, προσελκούσε πρόσωπα απ όλο τον κόσμο. Μία φορά την εβδομάδα, ένα πλοίο ερχόταν το πρωί από άλλα νησιά και έφερνε κόσμο. Αυτός ο κόσμος, καθόταν γύρο από ένα τραπέζι και έτρωγαν, έπιναν και χόρευαν.
Όταν τελείωνε το φαγοπότι, ο κόσμος σκουπιζόταν, άλλαζαν ρούχα και αποβιβαζόταν στο πλοίο και γύριζαν στα νησιά τους. γεμάτοι, χαρά, ευλογία και ηρεμία ψυχής.
Μία μέρα ο Βασιλιάς ανακοίνωσε. «Έχουμε Εκλογές» και ο κόσμος καλέστηκε ξανά να γίνουν εκλογές. Έτσι το πλοίο πήγε σε κάθε νησί, πήρε τον κόσμο και τους ξανά πήγε σε αυτό το νησί.
Συνεχίζετε!

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου