Εφιάλτες (μέρος τέταρτο)

«Γιώργο» του ψιθύριζα στο αυτί! «εϊ ξύπνα αγάπη μου» και του έσφιγγα τα χέρια στην αγκαλιά μου. «Ήρθαν οι εφιάλτες ψυχή μου»  και του φίλησα το λαιμό. «Δε κοιμάσαι;» με ρώτησε! «περίμενα να φύγουν οι εφιάλτες σου και μετά θα κοιμηθώ!»

Γύρισε και με κοίταξε με τα μάτια κόκκινα! «Σε ευχαριστώ αγάπη μου!»

Αυτό ακολούθησε για όλα τα βράδια. Αυτός να κοιμάται πρώτος και εγώ περιμένω να τον ξυπνήσω στην ταραχή και αφού περάσει, τότε καταφέρνω και κοιμάμαι και το πρωί ξυπνάω διαφορετικός όπως έλεγε η Σκάρλετ Ο’ Χάρα. «αύριο είναι μία άλλη μέρα»

……………….

«Μία βαθιά λίμνη » άρχισε να μου λεει το πρωί στο καφέ στο μπαλκόνι «έβλεπα τρία πρόσωπα, εγώ ήμουν όρθιος και στην λίμνη βρισκόταν ένα πτώμα πεσμένο, ενώ μία μαύρη φιγούρα με καθοδηγούσε να φύγω μακριά από την πεσμένη φιγούρα!»

Τον άκουγα με προσοχή!

«Δε θέλω να σε χάσω!» συνέχισε να μου λέει! «Το όνειρο με φόβισε» και κούρνιασε στην αγκαλιά μου! «Μερικές φορές είμαι ξεροκέφαλος και δε κάνω πίσω!» συνέχισε να μου λέει με δάκρια. «σ’αγαπώ, πάντα θα σε αγαπώ και ας μην είμαι δίπλα σου!»

…………

Επίλογος

Κανένα όνειρο η και εφιάλτης δε μπορεί να σταματήσει το «θέλω» παρά μόνο όταν δε θέλεις, «τα όνειρα είναι μία κλειδαρότρυπα στο ασυνείδητο» είπε ο Φρόιντ και βάση εφιαλτών, ο φόβος μεγαλώνει και απλώνει τα μαύρα του πέπλα επάνω σε ανθρώπους που αγαπούν, ζουν, βασιλεύουν!

Τίποτα δε κρατάει για πάντα… και αν κρατάει, δεν είναι αυτή η αγάπη!

Υ.Γ: Η ιστορία είναι  βασισμένη σε αυτό το τραγούδι! 

~ Το πρωί ~

Μουσική και στίχοι Nino's film