Ο Εστεμμένος (Μέρος πέμπτο)

«Σε ευχαριστώ» είπε η Κατερίνα στον Μπάστιαν και τον πήρε αγκαλιά. «μου έσωσες τι ζωή» και τον έσφιξε ακομα πιο δυνατά!

Ο Μπάστιαν έπεσε με λύσσα επάνω στους διαρρήκτες και τους αφόπλισε με τα χέρια του, τα οποία έγιναν δαγκάνες και δε μπορούσα να φύγουν!

Η Κατερίνα ένιωθε ευγνωμοσύνη προς τον Μπάστιαν και σχεδόν τον αγάπησε, πάντα υπήρχε στον αέρα η έλξη σε αυτούς του δύο. Ο Μπάστιαν πάντα τις έδειχνε το ενδιαφέρων του προς αυτήν και μάλιστα, αυτό που έκανε να την σώσει, ήταν το αποκορύφωμα.

Δε χρειάστηκε να συζητήσουν κάτι. Όλη την μέρα οι δύο τους ήταν κολλημένοι ο ένας πάνω στον άλλον… ο Μπάστιαν δεν την άφησε μία στιγμή από τα μάτια του.  «Να πάρε αυτό!» και ο Μπάστιαν της έδωσε το γράμμα που είχε πέσει από τον κλέφτη.

Μόλις έκατσε στο τραπέζι της κουζίνας, πήρε το γράμμα και άρχισε να διαβάζει. Απευθυνόταν από την Στέλλα στον Αμβρο για το τέλος της σχέσης με ημερομηνία 1895! Η Κατερίνα ένιωθε τόσο οικία και τόσο βαθιά που ήταν σίγουρη, η το χει ξανά ζήσει.

Όσο διάβαζε το γράμμα κοιτούσε τον Μπάστιαν….

 

Συνεχίζετε!