Ο Εστεμμένος (Μέρος Τέταρτο)

Η νύχτα ήταν ήρεμη, γαλήνια και τίποτα από αυτά που θα συνέβαιναν, δεν θα το
μαρτυρούσε κανείς. Η μπαλκονόπορτα της Κατερίνας έμεινε λίγο ανοιχτή, αφού ο σύρτης είχε χαλάσει, αλλά δε φοβόταν, γιατί δεν είχαν κρούσματα κλοπής! 

Η μοίρα όμως έπαιξε ένα περίεργο παιχνίδι, εκείνο το βράδυ, δύο ληστές, είχαν βάλει στο μάτι το σπίτι της, σκαρφάλωσαν επάνω στη βουκαβίλια και έπειτα στο μπαλκόνι, άνοιξαν την πόρτα και μπήκαν μέσα.

Μέσα στα όνειρα της η Κατερίνα τρόμαξε και άνοιξε τα μάτια και επεξεργαζόταν το όνειρο που είδε. Ένας περίεργος ήχος, της τράβηξε την προσοχή. Φόρεσε την ρόμπα της και βγήκε στο διάδρομο. 

Στο πρώτο της βήμα, ένιωσε κάτι να την ρίχνει κάτω με φόρα. Η Κατερίνα χτύπησε το κεφάλι της στο τοίχο. Προσπάθησε να φωνάξει, αλλά ο ένας ληστής της έκλεισε το στόμα. «Σκάσε» της φώναξε «βούλωστο» τις ξανά φώναξε και τις έριξε ένα χαστούκι.

Για μία στιγμή, ένιωσε ότι η ζωή της, δε βρίσκεται απλά σε κίνδυνο, αλλά την αγγίζει η ανάσα του θανάτου.

Από τον ληστή έπεσε ένα γράμμα που είχε στην τσέπη του. Με την άκρη του ματιού της, είδε μία φιγούρα κρυμμένη που παίρνει το γράμμα και ξανά κρύβεται!

Συνεχίζετε!