Ένας χρόνος μετά 27/05/20

Ένας χρόνος μετά 27/05/20

Ένας χρόνος χωρίς εσένα μπαμπά! Ένας χρόνος που κοιτάζω τον ουρανό μήπως και σε πετύχω κάπου στα σύννεφα!

Χαμένος μέσα σε μία θάλασσα σκέψεων, αναμνήσεων και φόβους νέους γραμμένους σε ένα καινούριο τεφτέρι που άνοιξε με το άδικο φευγιό σου!

Ξέρω δε μπορείς να το διαβάσεις ούτε να το δεις! Εγώ θα στα πω, έπιασα πολλές φορές τον εαυτό μου να πιάνει το κινητό μου και να κάνει την κίνηση να σε πάρει τηλέφωνο, αλλά μετά από λίγα δευτερόλεπτα το μαζεύω πριν αρχίσω να σαλεύω!

Σε είδα πολλές φορές στα όνειρα μου και σχεδόν με ηρεμούσες… ερχόσουν αμίλητος και έτρωγες στο τραπέζι μαζί μας. Έφερες το μήνυμα σου και έφυγες!

Έφτασα στο χείλος της κατάθλιψης, έχασα κιλά που δε μπορώ να τα ξανά πάρω… Ξάπλωνα στο κρεβάτι και δε μπορούσα να κοιμηθώ γιατί φοβόμουν  ότι θα ακούσω πάλι το σκυλί που ούρλιαζε λίγο πριν φύγεις! Φοβόμουν να ξαπλώσω το μεσημέρι γιατί θα χτυπούσε το τηλέφωνο ξανά και θα ακουστεί τίποτα άσχημο… ναι ξέρω μία μέρα θα γίνει… αλλά όχι έτσι!

Μούλιασα μπαμπά! Μούλιασα!!!

 

Έμαθα όμως να ζω με αυτό και ας μη το αποδέχτηκα ένα χρόνο μετά, έμαθα να ζω με αυτό το αγκάθι στην γυάλινη καρδιά μου και με ένα χαρτί κολλημένο να γράφει ένα «Γιατί;»

Ένας χρόνος χωρίς εσένα μπαμπά!

Από σήμερα θα σιωπήσω! Θα προσπαθήσω να μη πονάω, δεν θα το ήθελες και εσύ άλλωστε! Θα προσπαθήσω να μη κλαίω άλλο, θα προσπαθήσω να κοιτάξω τον εαυτό μου… την υγεία μου, την ζωή μου!

Και όλα αυτά χωρίς εσένα! Με μόνο την ανάμνηση σου!

Ένας χρόνος χωρίς εσένα μπαμπά!