Απολογισμός του 2014

(Έπρεπε να το ανεβάσω οπότε συγνώμη

για την καθυστέρηση αλλά και την 

ανάρτηση τέσσερα χρόνια μετά! )

Αυτό λοιπόν είναι ένα από τα τελευταία post αυτού του Ριμαδιασμένου 2014…

Πίσω μας πρέπει να αφήσουμε ότι μας πλήγωσε και μας ράντισε με την απέραντη μοναξια και τα δόλια σας σχέδια… πιστεύω πως μία μέρα ο κάθε ένας θα καταλάβει ότι με τον τρόπο του με έριξε… δε περιμένατε ποτέ πως έμαθα να σηκώνομαι….

«Ότι λοιπόν δε με σκοτώνει… με κάνει ποιο δυνατό…»

Σας ευχαριστώ που έστω και έτσι ήσασταν δίπλα μου και με κάνατε να εχω κουράγιο για να συνεχίσω… αποκαθηλώνομαι και ετοιμάζομαι να πολεμήσω, άλλον έναν σκληρό χρόνο…. Μονος η ακόμα και με εχθρούς να μου υπενθυμίζουν πως δεν είμαι μόνος και πως θα μου δώσετε και άλλη δύναμη…

Ήρθε λοιπόν η ώρα να κάνω τον απολογισμό αυτό του έτους. Πόσα να πω και πόσα να περιγράψω? Ξέρεις τι είναι να απλώνεις το χέρι σου σε ανθρώπους και αυτοί να το δαγκώνουν? Να δίνεις αγάπη σε έναν άνθρωπο και αυτός να σε χαρακώνει και να σκαλίζει την καρδιά σου αλλά όχι όμορφα? Φιλίες που έπραξαν φιδίσια και λαχτάρισαν το κακό. Λόγια που ειπώθηκαν που ποτέ δεν είπα!!!
Δε θέλω σε καμία περίπτωση να δείξω με το δάχτυλο μου κανέναν, αλλά αυτοί, είναι στο χειρότερο μέρος της καρδιάς μου. Λυπάμαι που έδωσα την καρδιά μου σε λάθος ανθρώπους. 
Η μύηση στην ζωή μου και να μπορείς να μπεις είναι σπάνιο.. όσοι μπήκατε είδατε ποιος είμαι και τι είμαι. Από εκεί και πέρα δεν έχω να πω τίποτα άλλο…

Λυπάμαι πραγματικά που «Παντού υπάρχουν άνθρωποι, αλλά πουθενά ανθρωπεια»…

ΑΚΟΥΣΑ – ΕΙΠΑ – ΈΚΑΝΑ… Τα περισσότερα λάθη.. και όλα αυτά στο 2014…

Τι άλλο λοιπόν να περιμένω από το 2015? Κάτι λιγότερο, κάτι περισσότερο…

Ελπίζω πραγματικά να θυμηθείτε πως εγώ σας δημιούργησα και θα σας κρατήσω για να σας τσακίσω τους εσχάτους χρόνους… γιατί? Γιατί θα μπαγιατέψετε όπως έκαναν και οι αλλοι…

Σας ευχαριστώ και σας εύχομαι ολόψυχα καλή χρονιά.. Να είναι γλυκιά και χρυσή όπως το μέλι…

Υ.Γ: 

Καλά Στερνά χαχαχαχαχα