Τρεις μήνες και κάτι

(Μυθοπλαστικός έρωτας βγαλμένος από τραγούδια... )

Εκείνο το απόγευμα ένοιωσα να χάνω τον κόσμο κάτω από τα πόδια μου.. ήξερα πως σε έχασα για πάντα... δεν ήξερα πως να νιώσω... χάθηκε ο έρωτας μέσα σε πολύ λίγα λεπτά... ήταν η στιγμή που ξύπνησα ξανά και συνειδητοποίησα πως είναι να νιώθεις έρημος, ανάμεσα στους τοίχους ενός σπιτιού...

"Όλα περνάνε" είπα και ξάπλωσα γέρνοντας το κορμάκι μου κοιτώντας το ταβάνι και να καπνίζω ασυναίσθητα το ένα πίσω στο άλλο και τα δάκρυα μου να ποτίζουν το μαξιλάρι... ο κόσμος γύρο μου γέλαγε, τραγουδούσε και φώναζε.. εγω ήμουν βαθιά πληγωμένος... άλλη μία φορά στον πόνο του έρωτα...

που να το πω και ποιος θα με παρηγορήσει... φταίω? δε φταίω?
δε ξέρω τι να κάνω και πως να αντιδράσω... είσαι εσύ για εμένα και εγώ για εσένα...

νόμιζα πως είχα ταλέντο επάνω στο κορμί σου..

"Θα ξανά 'ρθεις... όσα χρόνια και αν περάσουν" έπαιζε το ραδιόφωνο, σημαδιακό... αλλά το δάκρυ δε σταμάταγε...

ας τα πάρουμε όμως απο την αρχή....

Σε γνώρισα σε ένα κέντρο διασκέδασης... όπως διασκεδάζαμε... σε κοίταξα και με κοίταξες... ήξερα μέσα μου πως είμαι εγώ για εσένα και εσύ για εμένα... ήξερα πως όταν θα βρεθούμε από κοντά ξανά χωρίς φίλους παρά οι δύο μας δε θα χάσουμε τίποτα και δε θα μας νοιάζει.. είναι αυτό που λέμε μου έκανες το clik...

Έτσι και έγινε... ήρθες στο σπίτι μου και εγώ σου έφτιαξα καφέ.. με κοιτούσες περίεργα και σαγηνευτικά, με υπονοούμενα, δε περίμενες οτι θα υποκύψω στους πειρασμούς του έρωτα σου... ήσουν μόνος και ήμουν μόνος.
Έτσι ένοιωθα!

Μου έκανες μασάζ στο πόδι και συνέχισες στο κορμί μου.. σε λίγα λεπτά γίναμε ένα... ένα κουβάρι που δεν έλεγε να ξετυλίξει... γίναμε ένας γόρδιος δεσμός.. εγώ και εσύ ένα!!!

που θα οδηγήσει όμως? ίσως και να ήξερα μέσα μου αυτό που θα γινόταν!!!

Έφυγες για ένα πολύ μεγάλο ταξίδι μακριά μου… εγώ γυρνάω σπίτι και συνειδητοποιώ πως πλέων είναι άδειο… το κρεβάτι διπλό μα μόνο την δική σου πλευρά!!! Για ώρες μιλάγαμε στο τηλέφωνο στα μέσα δικτύωσης αλλά εσύ δεν ήσουν εδώ… μου έλειπες αφάνταστα.
Έτσι άρχισα να θυμίζω στον εαυτό μου πως είναι να νιώθεις μόνος μακριά από τον έρωτα!!! Ξέρω πως συνηθίζω πολύ εύκολα στην μοναξιά και αντιλαμβάνομαι πως ο νους μου τρέχει κοντά σου.. σε σκέφτομαι, νιώθω ότι με σκέφτεσαι και αυτό μου φτάνει!!! Ίσως είχα καιρό να νιώσω έτσι!!! Να νιώσω ερωτευμένος!!! Ίσως γιατί πληγώθηκα πολύ από τις προηγούμενες σχέσης μου και φοβάμαι να ξανά ερωτευτώ… ο λογισμός μου τρέχει… και αν νιώσω ότι φεύγει, βρίσκω έναν τρόπο να ξανά γυρίσει σε εσένα, όπως θα έκανε και η Σμαράγδα Καρύδη.

Άραγε έτσι είναι να νιώθεις ερωτευμένος?
Πίστευα πως ο έρωτας είναι ένα άσχημο συναίσθημα, που το μόνο που σου προκαλεί είναι πόνος, θλίψη και το συναίσθημα να σου λείπει ένα πρόσωπο. Να ζηλεύεις και να μην μπορείς χωρίς αυτόν… ο έρωτας είναι λοιπόν εκτός απ όλα αυτά και η χαρά, το να ξυπνάς δίπλα με αυτόν που θέλεις και να χαμογελάς, να τραγουδάς και να μη σε νοιάζει τίποτα άλλο…

Θα περιμένω να ξανά έρθεις κοντά μου έστω και για λίγο…

Σε δύο μέρες έπεσα στο κρεβάτι με πυρετό…

Ο Πυρετός και η Ημικρανίες με χτύπησαν και με ξάπλωσαν για δύο μέρες... που να ήξερα πως εκτάκτως θα γύρναγες στην βάση σου... που να ήξερα πως θα ζητούσες να σε ξανά δω, έστω και για λίγο ώρες...
Πόσο θέλω να σε δω... μα δε μπορώ.. αρνούμαι την φύση μου και θέλω να έρθω... να σε σφηξω ξανά στην αγκαλιά μου για άλλη μία φορά και να γίνουμε ένα....

38.8 39.9 και εγώ ψηνόμουν.. έφυγες και δεν σε είδα!!!!

Λίγους μήνες μετά ήρθε η ώρα να συναντηθούμε σε ένα απο τα ταξίδια σου... η πόλη του έρωτα με καλεί και είμαι έτοιμος να γίνουμε ένα... οτι δε προλάβαμε σε μία μέρα θα γίνουν όλα!!!! θα έβρισκες λίγο χρόνο για εμένα μέσα στην πίεση της δουλειάς σου...

έτσι πίστευα... και ακολούθησα εσένα!!!

Σε ξανά είδα στα μάτια, εκείνα τα μάτια τα δυνατά γεμάτα, πάθος και έρωτα που ξυπνάνε κάθε αίσθημα ερωτικό... 

Η μία απογοήτευση διαδέχτηκε την άλλην, αλλιώς τα υπολόγισα και αλλιώς μου βγήκαν… τα μάτια σου μπορεί να θύμιζαν τον έρωτα, αλλά όχι οι στιγμές… έχανα χρόνο μακριά σου και εσύ δε το καταλαβαίνεις… ίσως να ήσουν σε έναν άλλο κόσμο που εγώ δε χωρούσα. Ίσως να σου φύγει ο έρωτας… ίσως να είχε κάτι αλλάξει που εγω δε γνώριζα. Μέσα σε δύο μέρες κατέρρευσαν τα όνειρα μου… είπες λόγια που δεν περίμενα να ακούσω…

Εγώ σε θεωρούσα ιδανικό, εσύ απλά με θεωρούσες περαστικό… μία στιγμή στην αιωνιότητα και πάλι πίσω στον χρόνο, χαμένος να κοιτάζω τα αστέρια και να κλαίω και εσύ να χάνεσαι… πέρασα απαρατήρητος στην ζωή σου… έφυγα και δε πρόλαβα να σε χορτάσω.. στο τρένο δάκρυζα και γέλαγα για κάτι που μπορεί να έχει τελειώσει…

Σε ένα μήνα και κάτι όλα είχαν τελειώσει… όλο αυτό κράτησε τρεις μήνες και κάτι…

Και εδώ γυρνάμε στο πρώτο μέρος της ιστορίας μας…

Τέλος...