Αγαπητό μου ημερολόγιο!
Σήμερα 1η Απριλίου 2025 και μετά απο μία πεντάχρονη θητεία στην ελευθερία μου και συνεχίζουμε, έβγαλα ένα συμπέρασμα!
Η ανθρώπινες σχέσης τελικά, οχι πλέων
δεν είναι εύκολες, αλλά έχουν γίνει αρκετά, πολύ αρκετά, Δύσκολες! Και αυτό γιατί; γιατί απλά, έχουμε επιλογές!Ναι, Ναι, καλά κατάλαβες!
Πέντε ολόκληρα ελεύθερος, παρατήρησα ζευγάρια, είτε αυτά είναι του ιδίου φίλου, είτε δεν είναι. Η “επιλογή”, στο “Μπαίνω σε εφαρμογή και βρίσκω καινούριο” είτε αυτό ειναι “σεξ” είτε αυτό είναι μία “γνωριμία” είναι και το τέλος μίας εποχής των λεγόμενων “Σχέσεων”
Μία “Σχέση” είτε ερωτική, είτε φιλική, πρέπει να είσαι έτοιμος για να ακολουθήσεις. Τι θέλω να πω. Όταν αποφασίσεις να κάνεις μία “Σχέση” αυτό έχει προϋποθέσεις, απαράβατες. Δε μπαίνεις σε μία σχέση, για να κολλήσεις στο πρόγραμμα σου, τον εκάστοτε σύντροφο. Αλλα, έχεις φτιάξει την ζωή σου, με ένα κενό που θα το ολοκληρώσει, ο άνθρωπος που έχεις διάλεξες. Αυτό σημαίνει οτι έχεις χρόνο, να αφιερώσεις την καρδιά σου, το μυαλό σου και ολα σου τα όργανα, για ΕΝΑ συν άτομο!
Πράγμα δύσκολο στις μέρες μας, γιατί σου λέει, αν δε κάτσει αυτός/η, θα κάτσει κάποιος άλλος! (οι επιλογές που λέγαμε)
Μία σχέση προϋποθέτει το “Μαζί” δύσκολο και αυτό! Το “Μαζί” έχει κάποιους απαράβατους κανόνες! Πρώτος κανόνας είναι το “Θέλω”, θέλω τον άνθρωπο στην ζωή μου, θέλω την αγκαλιά του, θέλω να ειναι δίπλα μου, θέλω να του δείχνω οτι τον θέλω!
Το πρώτο λάθος, ειναι το “Πρέπει” “πρέπει να ειμαι μαζί του, πρέπει να τον πάρω αγκαλιά, πρέπει να του πω γλυκόλογα, πρέπει να κάνω σεξ, πρέπει να του δείξω οτι τον θέλω”. όταν λοιπόν μπαίνεις στην διαδικασία του “Πρέπει” και οχι του “Θέλω” τότε αυτομάτως γίνετε “Ίσως” και “Μάλλον” και κάπου εκεί η “σχέση” ξεθωριάζει!
Το Θαυμαστικό (!) γκρεμίζεται γίνετε τελεία και παύλα ( ._ )
Και σας τα λέω ΕΓΩ , απο το 2004 μέχρι και το 2019 βρισκόμουν σε “Σχέσης” Μεγάλωσα μέσα σε σχέσεις, ωρίμασα μέσα σε σχέσεις. Δεν δίψασα ποτέ για έρωτα, για ενδιαφέρων, για ποιότητα, για αγάπη, για αγκαλιά!
Αγαπητό μου ημερολόγιο! Έκανα και εγώ τα λάθη μου!
Αλλά όταν ωρίμασα και κατάλαβα τα λάθη μου, έπιασα μία, μία την τότε σχέση μου και τους ζήτησα συγνώμη! Συγνώμη, που κάποιες φορές “Επρεπε” να κάνω πράγματα, που δεν έδειξα οτι τους θέλω, που ίσως καμία φορά μέσα στο θυμό σαν παιδί και εγω, να σήκωσα το χέρι μου.
Δεν πλασάρομαι για “ο Κύριος Τέλειος!” Αλλά για ένας άντρας, που ξέρει, να αγαπά, να ερωτεύεται και να παθιάζεται! Να μη φοβάται! Θα πάει και ας του βγει και σε κακό. Γιατί θέλει, χωρίς φόβο, να ερωτευτεί, να πληγωθεί και ξανά μανά να σηκωθεί και να δώσει άλλη τόση αγάπη, που αντλείτε απο την εικόνα και τα μάτια, αυτού που βρίσκεται απέναντι του!
Αγαπητό μου ημερολόγιο
Τα είπα και ησύχασα! Να μου θυμίζεις που και που, πιος ειμαι! Παρασέρνομαι κάποιες φορές και γίνομαι ένας άλλος που δε του αρέσει! Για αυτό αλλοστε, δημιούργησα την Nino’s film, για να μου θυμίζει το πιος είμαι! Γιατί;
“Αν δε θυμάσαι τις τρέλες
που η αγάπη σε ανάγκασε
να κάνεις, τότε στ’ αληθεια
δεν αγάπησες ποτέ!”
Σέξπιρ!
Τέλος!



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου