6 μήνες μετά – Όχι δεν ήταν!

Η Τελευταία φορά που μίλησα με τον μπαμπα μου!

Ήρθε λοιπόν η ώρα να τα πω (μάλλον να τα γράψω) και να φύγουν ποια όλοι οι δαίμονες απο το μυαλό μου! Σε λιγότερο απο ένα μήνα (27/11) θα κλείσουμε απο τον Θάνατο του Μπαμπά!

Για καιρό λοιπόν με ρωτούσατε αν λόγο τις δουλειάς μου είχα δει η προβλέψει στα χαρτιά η στον καφέ το γεγονός αυτό!

Η απάντηση λοιπόν είναι ΟΧΙ! Και θα σας εξηγήσω και τον λόγο, αλλά θα μπω και σε λίγες λεπτομέρειες που ίσως δεν είχα πει και άλλες που είχα πει!

Αρχικά θα ξεκινήσω με το Πάσχα!

Κάθε Μ. Πέμπτη ρίχνω τα χαρτιά του χρόνου με την τράπουλα οπότε είμαι προετοιμασμένος για τα πάντα. Φέτος για περίεργους λόγους που δε θα ήθελα να εξηγήσω εδώ δεν το έκανα! Ίσως η μοίρα με προφύλαξή η με τοποθέτησε στο σκοτάδι!!!

Τώρα τα άγρια ΣΗΜΆΔΙΑ!

Μία εβδομάδα πριν γίνει αυτό το ατύχημα είχα αρκετούς εφιάλτες που με τάραξαν, θα σας πω όμως τον βάσικό εφιάλτη που θυμάμαι και γιατί αυτό!

Είχα δει στον ύπνο μου οτι είχε πρηστεί το πρόσωπο μου και είχε φουσκώσει και είχα λίγα γένια και λευκά με γκρίζα! Είχα ξυπνήσει πολύ άγρια τότε και είχα διαβάσει στον ονειροκρίτη ότι θα υπάρξει “Συναισθηματική κατάρρευσή!” λέω εντάξη ήρθε η ωρα να χωρίσω! Πόσο μακριά ήμουν τελικά στην σκέψη!

Λίγες μέρες αργότερα άκουσα της διπλανής πολυκατοικίας να ουρλιάζουν και να αλυχτούν! Σηκώθηκα έντρομος ξυπνώντας και την σχέση μου λέγοντας πως κάτι κακό θα γίνει! Την ίδια μέρα πέθανε η γιαγιά της σχέσης μου! Λέγοντας πως το κακό πέρασε, Το επόμενο απόγευμα που ετοιμάζονταν η σχέση για την κηδεία ενώ παράλληλα εγω ξάπλωσα λιγο ξύπνησα πάλι έντρομος μετά απο λίγο γιατι τα σκυλιά πάλι φώναζαν! Ένα σφίξιμο στην καρδιά μου εκείνη την ώρα έγινε!

Παράλληλα στο μυαλό μου είχα τον θείο μου, αδερφό του πατέρα μου που τον είχαμε χάσει 6 μήνες πριν, για το αν ήταν όμορφος η οχι! Γιατι θυμάμαι που λέγανε οτι αν ο νεκρός χαμογελάει η είναι ομορφος θα πάρει μαζί του κάποιον! Αυτη η σκέψη είχε καρφωθεί στο μυαλό μου γιατί εγω δ πήγα στην κηδεία, παράλληλα έθαβα την μονάκριβη μου γιαγια!!

27/05/2019

Εκείνο το βράδυ της 26 με 27 Μαΐου δεν κατάφερα να κοιμηθώ για λόγους άγνωστους που δε μου φάνηκε περίεργο γιατί πάντα κοιμάμαι μετά τις 5 το πρωί. Εδώ όμως δεν ειχα καθόλου. Λίγες ώρες αργότερα γύρο στις 11 παρά το πρωί το σώμα μου ΄δεν άντεχε και ξάπλωσα λίγο. Να κοιμήθηκα κανά δίωρο και πολύ μπορεί να λεω!

Αυτό που θα διαβάσετε τώρα, μπορεί να μη το πιστέψετε, μπορεί και να το πιστέψετε! Το γράφω για εμένα!!!!

όταν ποια ξύπνησα κατά τι μία το μεσημέρι μόνος ποια στο κρεβάτι, σκέφτηκα! Τα σκυλιά δεν ούρλιαξα οπότε έφυγε το κακό, δεύτερη σκέψη το ταλαιπωρούσε του νού για το αν ο θείος ήταν όμορφος η χαμογελούσε! Τρίτη σκέψη έρχεται μία μυριάδα γεγονότων που με σόκαραν! Σκέφτηκα λοιπόν οτι ο αδερφός μου θα με πάρει τηλέφωνο και θα μου πει οτι ο μπαμπας έφυγε!

Σημειωτέων Μετά τον θάνατο της γιαγιάς που μου στίχησε αρκετά μπορώ να πω, όλο τέτοιες σκέψης έκανα οπότε λογικό να ξανά σκεφτώ και να φοβηθώ για κάτι τέτοιο!

Λίγα λεπτά πριν χτυπήσει το τηλέφωνο!

Κούνησα το κεφάλι μου, είπα οτι σκέφτομαι μαλακίες, οτι δε θα γίνει τέτοιο και σηκώθηκα να πάρω φαγητό απ΄έξω! Το παράδοξο στην στιγμή αυτή είναι οτι εκείνη την ημέρα αγόρασα μπακαλιάρο και παστίτσιο, οτι ακιβός είχα πάρει με τον μπαμπα μου στις 16/01/18 οταν μάθαμε οτι ο παππους, δηλαδή ο μπαμπας του μπαμπά μου πέθανε!!! έκατσα να φάω βλέποντας το καφέ της Χαράς και έβγαλα φωτογραφία στιγμιότυπο τν Πουλόπουλο με την κόρη του για λόγους άγνωστους! Μόλις άρχησα να τρόω, χτύπησε το τηλέφωνο. Ήταν ο αδεφφός μου! Να μου αναγγείλει οτι ο μπαμπάς χάθηκε σε τροχάιο στο Παλούκι Καρδαμά.

Τα υπόλοιπα έγιναν τόσο γρήγορα και τόσο αργά και βασανιστικά που καθήλωσαν την ψυχή μου σε μία καρέκλα να κοιτάζω το καινό και να κλαίω χωρίς σταματημό! Έχασα την μία Ρίζα μου!

Υ.Γ:

όταν έφτασα στην εκκλησία που πια κείτεται το νεκρό σώμα του μπαμπά και έφτασα να τον δω για τελευταία φορά και εκεί ήταν που λίγησα ποια. Είναι οτι φούσκωμα που είχα δει στο όνειρο με λίγα γέννια στο πρόσωπο μου, τελικά δεν ήταν το δικό μου, αλλά του μπαμπα μου! Ειδα το τελευταίο στιγμιότυπο του μπαμπα στο τάφο στο όνειρο μου!!!

άλλο δε μπορώ... τώρα θα σταματήσω λιγο!