Το κρεβάτι της Γιαγιάς

Το κρεβάτι τις γιαγιάς...

Είχα πολλα χρόνια να ξαπλώσω σε αυτό το κρεβάτι... μου δόθηκε εκείνη την ημέρα έστω για 10 λεπτά να ξαπλώσω και να πάρω ξανά την νεανική δύναμη και ομορφιά που ένοιωθα τότε...
Ίσως να είχα ξεχάσει το πόσο όμορφα ένοιωθα μικρός, πριν μπουν τα τέρατα των προβλημάτων στο κεφάλι μου...
όταν ξάπλωσα ένοιωθα γαλήνη και ηρεμία... γύρισα το χρόνο πίσω και αισθάνθηκα παιδί... μέχρι που η Θεία Φωτεινή με σκούντηξε και μου είπε:

"Μη κοιμάσαι, σε λίγο θα φύγω απο τούτο το κόσμο...."

Η Θεία Φωτεινή είχε φύγει ξημερώματα τις προηγούμενης μέρας και το πνεύμα της κυκλοφορούσε ανενόχλητη στο σπίτι... μετά απο το κρεβάτι τις γιαγιάς πήγα και ξάπλωσα στο Διβάνι της Θείας... της "νεκρής" όπως το έλεγε η μαμα μου... η θεία με αγαπούσε, αν και ποτέ δε το έδειξε... όταν ξάπλωσα στο διβάνι της ένοιωσα να μου χαϊδεύει το κεφάλι και να μου λεει "σήκω απο εκει βγες έξω να βοηθήσεις την μαμα σου".... σηκώθηκα χωρίς να πω τίποτα και έκανα τις δουλειές που ήθελε η μαμα και οχι μονο...

Μακρύ το ταξίδι εκείνη την ημέρα... πνευματικό και υλικό...